خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این متن شعری است که به موضوعات عشق، عقل و دیوانگی، رازداری و خردمندی میپردازد. شاعر از بلبل و عشق سخن میگوید، به عاقلی که از عشق دوری میکند اشاره میکند و از دیوانهای یاد میکند که از دنیا بیخبر است. همچنین، به اهمیت رازداری و سکوت در رسیدن به آرامش اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'دیوانه' و 'عشق' نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک صحیح دارند.
شماره ۳۶۳ - فصلی چنین که بلبل، از شوق جوش دارد
فصلی چنین که بلبل، از شوق جوش دارد
ننهد پیاله از کف، هرکس که هوش دارد ۱
از عاقلی نباشد الفت به عشق کردن
تابوت ناخدا را دریا به دوش دارد ۲
از یار مصلحت نیست آهنگ شکوه کردن
چون دف به حلقه ما دیوار گوش دارد ۳
دیوانه را غباری بر خاطر از جهان نیست
داند که من چه گفتم هرکس که هوش دارد ۴
سیارگان افلاک، خصمند منعمان را
از کیسه باخبر باش، این خانه موش دارد ۵
راحت سلیم خواهی، کوتاه کن زبان را
آسودگی به محفل، شمع خموش دارد ۶
ننهد پیاله از کف، هرکس که هوش دارد ۱
از عاقلی نباشد الفت به عشق کردن
تابوت ناخدا را دریا به دوش دارد ۲
از یار مصلحت نیست آهنگ شکوه کردن
چون دف به حلقه ما دیوار گوش دارد ۳
دیوانه را غباری بر خاطر از جهان نیست
داند که من چه گفتم هرکس که هوش دارد ۴
سیارگان افلاک، خصمند منعمان را
از کیسه باخبر باش، این خانه موش دارد ۵
راحت سلیم خواهی، کوتاه کن زبان را
آسودگی به محفل، شمع خموش دارد ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶۲ - عمرها رفت و نشد نام زلیخایی بلند
گوهر بعدی:شماره ۳۶۴ - امشب گل شکفتگی ما دو رنگ بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.