شماره ۳۱۱ - هما به طالع من بال و پر ز بوم گرفت

هما به طالع من بال و پر ز بوم گرفت
نسیم گل به رهم عادت سموم گرفت ۱

به روز حشر ترا دادخواه چندان نیست
که دامن تو توانم در آن هجوم گرفت ۲

چو عزم غارت من کرد، اول از دستم
جنون عشق تو سررشته ی رسوم گرفت ۳

فروغ حسن تو هرجا که زور پنجه نمود
ز سنگ، آینه ی آب را به موم گرفت ۴

سلیم، مانع آه دلم نشد ناصح
چگونه روزن مجمر توان به موم گرفت؟ ۵