شماره ۲۷۰ - به توبه هر که ز یک قطره ی شراب گذشت

به توبه هر که ز یک قطره ی شراب گذشت
تواند از سر عالم چو آفتاب گذشت ۱

ز فیض باده پرستی، غم جهان بر ما
سبک رکاب تر از موج روی آب گذشت ۲

چه دیدی از چمن روزگار چون بادام؟
چنین که عمر تو از غافلی به خواب گذشت ۳

دلم ز ترک علایق خلاص شد از غم
به هیچ و پوچ ازین بحر چون حباب گذشت ۴

خبر ندارم ازین ورطه، این قدر دانم
که موج ریگ بیابانم از رکاب گذشت ۵

چو دید حال من، از کشتنم پشیمان شد
چو آتش آمد و از شرم همچو آب گذشت ۶

سلیم هیچ نشد در جهان به من روشن
چو برق عمر من از بس به اضطراب گذشت ۷