خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری است که از طبیعت و عناصر آن مانند غنچه، لاله، سرو و بید مجنون برای بیان احساسات عمیق انسانی مانند اندوه، تنهایی و غرور استفاده می‌کند. همچنین به مفاهیمی مانند ناپایداری جهان و سرنوشت انسان اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۴۴ - غنچه دلتنگ و لاله در خون است
غنچه دلتنگ و لاله در خون است
زین چمن برگ عیش بیرون است ۱
ز آشنایان ما درین گلشن
سرو موزون و بید مجنون است ۲
نوحه بر حال خویش دارد سرو
این چنین است هر که موزون است ۳
آسمانش به خاک زنده کند
هر که مغرور زر چو قارون است ۴
راه از پای ما به خون خفته ست
نیست شبگیر، این شبیخون است! ۵
پر به فکر جهان سلیم مپیچ
کس چه داند که این جهان چون است ۶
زین چمن برگ عیش بیرون است ۱
ز آشنایان ما درین گلشن
سرو موزون و بید مجنون است ۲
نوحه بر حال خویش دارد سرو
این چنین است هر که موزون است ۳
آسمانش به خاک زنده کند
هر که مغرور زر چو قارون است ۴
راه از پای ما به خون خفته ست
نیست شبگیر، این شبیخون است! ۵
پر به فکر جهان سلیم مپیچ
کس چه داند که این جهان چون است ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۳ - ز جوش ناله به دل اضطراب بسیار است
گوهر بعدی:شماره ۲۴۵ - ز دوری تو مرا خوشدلی میسر نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
