خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و غمگین، از عشق ناکام و درد دوری از معشوق سخن می‌گوید. شاعر از بخت بد خود در عشق شکایت دارد و زیبایی معشوق را با تصاویر شاعرانه مانند شمع، پروانه، و خورشید توصیف می‌کند.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد.
شماره ۲۰۴ - کی بزم اسیران ترا شمع و چراغ است
کی بزم اسیران ترا شمع و چراغ است
اینجا پر پروانه سیه چون پر زاغ است ۱
دارم هوس نکهتی از سنبل زلفش
افسوس که بخت سیهم موی دماغ است ۲
از محفل حسن تو رسد فیض به خوبان
خورشید کمر بسته ی این پای چراغ است ۳
یک دم ز غم و درد من آسوده نباشد
هسمایه، چو آن عضو که نزدیک به داغ است ۴
بگشود سلیم از تو درگلشن معنی
سین سر نام تو کلید در باغ است ۵
اینجا پر پروانه سیه چون پر زاغ است ۱
دارم هوس نکهتی از سنبل زلفش
افسوس که بخت سیهم موی دماغ است ۲
از محفل حسن تو رسد فیض به خوبان
خورشید کمر بسته ی این پای چراغ است ۳
یک دم ز غم و درد من آسوده نباشد
هسمایه، چو آن عضو که نزدیک به داغ است ۴
بگشود سلیم از تو درگلشن معنی
سین سر نام تو کلید در باغ است ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۳ - دل بی لب او خراب خفته ست
گوهر بعدی:شماره ۲۰۵ - دلم ز نسبت روی تو مهربان گل است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
