خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حافظ بیانگر حالات روحی شاعر است که درگیر عشق، جنون، و وسواس فکری شده است. او از عشق الهی و دردهای روحی خود سخن می‌گوید و از ناآرامی‌های درونی و سردرگمی در مسیر زندگی می‌نالد. همچنین، اشاره‌ای به مفاهیم فلسفی مانند عمر گذرا و جستجوی حقیقت دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر نیاز به درک و تجربه‌ی بیشتری دارد و ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار یا ناملموس باشد. همچنین، برخی از اشارات تاریخی و اساطیری (مانند اسکندر و خضر) نیاز به پیش‌زمینه‌ی فرهنگی دارد.
شماره ۱۷۸ - چو زاهد در دماغم شوری از وسواس پیچیده ست
چو زاهد در دماغم شوری از وسواس پیچیده ست
جنون در کاسه ی سر چون صدا در طاس پیچیده ست ۱
ز پیچ و تاب انگشتم به شاخ آهوان ماند
ز بس عشق تو دستم ای خدانشناس پیچیده ست ۲
فلک را نیست جز آزار از پهلوی من حاصل
نمی دانم که این کاغذ چه برالماس پیچیده ست ۳
وجود ما شتابان قاصدی بر توسن عمر است
ازان خود را چنین از جامه در کرباس پیچیده ست ۴
سلیم از دعوی بیجای آب زندگی دایم
سکندر خضر را گم کرده بر الیاس پیچیده ست ۵
جنون در کاسه ی سر چون صدا در طاس پیچیده ست ۱
ز پیچ و تاب انگشتم به شاخ آهوان ماند
ز بس عشق تو دستم ای خدانشناس پیچیده ست ۲
فلک را نیست جز آزار از پهلوی من حاصل
نمی دانم که این کاغذ چه برالماس پیچیده ست ۳
وجود ما شتابان قاصدی بر توسن عمر است
ازان خود را چنین از جامه در کرباس پیچیده ست ۴
سلیم از دعوی بیجای آب زندگی دایم
سکندر خضر را گم کرده بر الیاس پیچیده ست ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۷ - رنگ سخنت زان لب جان پرور سرخ است
گوهر بعدی:شماره ۱۷۹ - خاک راهیم و غبار ما چو آب گوهر است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
