خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که مفاهیمی مانند فقر عاشقانه، دوری از تجملات، ارزش آشنایی عمیق نسبت به روشنایی ظاهری، و اهمیت نرمش در برابر دشمنیها را بیان میکند. همچنین، از جدایی به عنوان عاملی برای رشد و از خون دل به عنوان نشانهای از عشق واقعی یاد میکند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'خوناب جگر' ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
شماره ۱۴۰ - در سر کوی تو ما را بینوایی بهتر است
در سر کوی تو ما را بینوایی بهتر است
گر نباشد در حنا دست گدایی بهتر است ۱
مشرب ما ترک شمع از خاطر پروانه کرد
آشنایی پیش ما از روشنایی بهتر است ۲
باید از یک سو بود پای حجابی در میان
عشق اگر شهری ست، حسن روستایی بهتر است ۳
چون شکستی آیدت از خصم، در نرمی گریز
سایه ی این نخل موم از مومیایی بهتر است ۴
مصلحت در صحبت خونین دلان شوق نیست
همچو داغ از یکدگر ما را جدایی بهتر است ۵
نامه را رنگین به خوناب جگر کردم سلیم
می رود بر دست او، کاغذ حنایی بهتر است ۶
گر نباشد در حنا دست گدایی بهتر است ۱
مشرب ما ترک شمع از خاطر پروانه کرد
آشنایی پیش ما از روشنایی بهتر است ۲
باید از یک سو بود پای حجابی در میان
عشق اگر شهری ست، حسن روستایی بهتر است ۳
چون شکستی آیدت از خصم، در نرمی گریز
سایه ی این نخل موم از مومیایی بهتر است ۴
مصلحت در صحبت خونین دلان شوق نیست
همچو داغ از یکدگر ما را جدایی بهتر است ۵
نامه را رنگین به خوناب جگر کردم سلیم
می رود بر دست او، کاغذ حنایی بهتر است ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۹ - بی سبب کی دامنم از گریه چون دریا پر است
گوهر بعدی:شماره ۱۴۱ - شعله ی شوقم و از شرم زبانم لال است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.