خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از احساسات عمیق و شوریدگی سخن می‌گوید. شاعر از عشق، مستی، و جنون عاشقانه صحبت می‌کند و از صحبت‌های جانانه و حضور معشوق در دل یاد می‌کند. همچنین، از تشبیه‌های زیبا مانند بلبل و پروانه برای بیان احساسات خود استفاده می‌کند.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند مستی و جنون نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح دارند.
شماره ۱۳۸ - دل از هوای صحبت جانانه پر شده ست
دل از هوای صحبت جانانه پر شده ست
یک کس درون نیامده و خانه پر شده ست ۱
هر کس برای خود سر زلفی گرفته است
زنجیر ازان کم است که دیوانه پر شده ست ۲
مست از کجا و مرگ، وگرنه همین مرا
روزی هزار مرتبه پیمانه پر شده ست! ۳
مستی به کعبه ما و تو تنها نکرده ایم
هنگامه ای ست این که درین خانه پر شده ست ۴
در خواب صبح، بالش نرم است شمع را
فانوس بس که از پر پروانه پر شده ست ۵
در مجلسی که چهره برافروخت او سلیم
صحبت میان بلبل و پروانه پر شده ست ۶
یک کس درون نیامده و خانه پر شده ست ۱
هر کس برای خود سر زلفی گرفته است
زنجیر ازان کم است که دیوانه پر شده ست ۲
مست از کجا و مرگ، وگرنه همین مرا
روزی هزار مرتبه پیمانه پر شده ست! ۳
مستی به کعبه ما و تو تنها نکرده ایم
هنگامه ای ست این که درین خانه پر شده ست ۴
در خواب صبح، بالش نرم است شمع را
فانوس بس که از پر پروانه پر شده ست ۵
در مجلسی که چهره برافروخت او سلیم
صحبت میان بلبل و پروانه پر شده ست ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۷ - نوبهار است و چمن در پی سامان گل است
گوهر بعدی:شماره ۱۳۹ - بی سبب کی دامنم از گریه چون دریا پر است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
