خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حسرت و اندوه شاعر نسبت به گذشته‌ای شیرین و از دست رفته حکایت دارد. او از جدایی از یاران و دوستان، شکسته‌شدن آرزوها و ناتوانی در درمان درد درون می‌نالد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبایی مانند دسته‌گل و شیشه‌شکسته، احساسات خود را بیان می‌کند.
مفاهیم عمیق عاطفی و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، تم غالب شعر حسرت و اندوه است که برای سنین پایین‌تر ممکن است سنگین باشد.
شماره ۶۰ - نشد درست به هندوستان شکسته ی ما
نشد درست به هندوستان شکسته ی ما
نماز بود درو، کار دست بسته ی ما ۱
جدا شدیم ز همصحبتان، خوش آن روزی
که بود دسته ی گل را حسد به دسته ی ما ۲
به خانه نیست که بتوان نمودنش به طبیب
درون سینه بود همچو میوه خسته ی ما ۳
فغان که از پی ساغر کشیدن یاران
بساط سبزه بود شیشه ی شکسته ی ما ۴
سلیم کاسه ی چوبین به سوی میکده بر
که تحفه است در آنجا شکسته بسته ی ما ۵
نماز بود درو، کار دست بسته ی ما ۱
جدا شدیم ز همصحبتان، خوش آن روزی
که بود دسته ی گل را حسد به دسته ی ما ۲
به خانه نیست که بتوان نمودنش به طبیب
درون سینه بود همچو میوه خسته ی ما ۳
فغان که از پی ساغر کشیدن یاران
بساط سبزه بود شیشه ی شکسته ی ما ۴
سلیم کاسه ی چوبین به سوی میکده بر
که تحفه است در آنجا شکسته بسته ی ما ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۹ - منم آن مرغ که دل نوحه طراز است مرا
گوهر بعدی:شماره ۶۱ - تماشایش برد از آهوی وحشی تک و دو را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
