خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از ناله‌ها و غم‌های شاعر سخن می‌گوید. او از نبود همراهی در مستی و تنهایی خود می‌نالد و تنها چراغ و شیشه را همدم خود می‌داند. شاعر به بخت بد خود اشاره می‌کند و از تأثیر آن بر زندگی خود می‌گوید. در نهایت، او آرزو می‌کند که دنیا به خواسته‌هایش پاسخ دهد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و غم‌انگیز است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و مستی ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر مناسب نباشد.
شماره ۵۵ - فلک نبود به مستی حریف ناله ی ما
فلک نبود به مستی حریف ناله ی ما
چو لاله ریخت ازان سرمه در پیاله ی ما ۱
بجز چراغ نداریم مجلس افروزی
به غیر شیشه کسی نیست هم پیاله ی ما ۲
ز بخت ما مددی غیر ازین نمی آید
که از سیاهی او رم کند غزاله ی ما ۳
نمی توان به دل گرم ما به سر بردن
چو سایه داغ گریزان بود ز لاله ی ما ۴
شود سلیم همه صرف شاهد و مطرب
اگر جهان زر گل را کند حواله ی ما ۵
چو لاله ریخت ازان سرمه در پیاله ی ما ۱
بجز چراغ نداریم مجلس افروزی
به غیر شیشه کسی نیست هم پیاله ی ما ۲
ز بخت ما مددی غیر ازین نمی آید
که از سیاهی او رم کند غزاله ی ما ۳
نمی توان به دل گرم ما به سر بردن
چو سایه داغ گریزان بود ز لاله ی ما ۴
شود سلیم همه صرف شاهد و مطرب
اگر جهان زر گل را کند حواله ی ما ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۴ - نگاه باغبانم، می پرستم لاله و گل را
گوهر بعدی:شماره ۵۶ - می جهد برق ز آه دل غم پیشه ی ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
