خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از مفاهیمی مانند ویرانی، بی‌قراری، عشق و جنون سخن می‌گوید. با تصاویری مانند سیل، صدف در موج، بلبل دیوانه و شمع و پروانه، حس نابودی و بی‌ثباتی را منتقل می‌کند. همچنین اشاره‌ای به عشق و رابطه‌ی نزدیک بین دل و معشوق دارد و در پایان، به مستی و رمزآلودگی حال شاعر اشاره می‌شود.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه، همراه با تصاویر پیچیده و استعاری، ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی مضامین مانند جنون و مستی نیاز به درک بالاتری از ادبیات و فلسفه دارند.
شماره ۴۴ - می دهد سیل سراغ ره ویرانه ی ما
می دهد سیل سراغ ره ویرانه ی ما
چون صدف در بغل موج بود خانه ی ما ۱
چوب گل بهر دوا در همه گلزار نماند
بلبلان را چه بلایی شده دیوانه ی ما! ۲
در میان دل و او نسبت نزدیکی هست
شمع از موم خود انگیخته پروانه ی ما ۳
بی قراران تو در خاک نگیرند آرام
در طلب توشه کش مور بود دانه ی ما ۴
چیست این مستی منصور، ندانیم سلیم
جرعه ای بیش نخورده ست ز پیمانه ی ما ۵
چون صدف در بغل موج بود خانه ی ما ۱
چوب گل بهر دوا در همه گلزار نماند
بلبلان را چه بلایی شده دیوانه ی ما! ۲
در میان دل و او نسبت نزدیکی هست
شمع از موم خود انگیخته پروانه ی ما ۳
بی قراران تو در خاک نگیرند آرام
در طلب توشه کش مور بود دانه ی ما ۴
چیست این مستی منصور، ندانیم سلیم
جرعه ای بیش نخورده ست ز پیمانه ی ما ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳ - گریه طوفان می کند از نکهت محبوب ما
گوهر بعدی:شماره ۴۵ - عشق دیگر در فغان آورده ناقوس مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
