خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حافظ، با استفاده از استعاره‌ها و تصاویر زیبا، به موضوعاتی مانند عشق، صبر، درد دل و غلبه بر مشکلات می‌پردازد. شاعر از آینه به عنوان نمادی از صفا و روشنایی استفاده می‌کند و از عشق و دل‌سپردگی به عنوان راهی برای رهایی از غم سخن می‌گوید.
متن شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۳۳ - لب تو کرد پر از می ایاغ آینه را
لب تو کرد پر از می ایاغ آینه را
نمود زلف تو دود چراغ آینه را ۱
به صبر چاره ی درد دلم حواله مکن
مبند مرهم زنگار، داغ آینه را ۲
به راه عشق ز غم روی دل متاب که هست
صفا ز سبزه ی زنگار، باغ آینه را ۳
ز لطف پیر مغان یافتم ز دل خبری
گرفته ام ز سکندر سراغ آینه را ۴
چه غم سلیم دلم را ز طعنه ی دشمن
ز باد نیست زیانی چراغ آینه را ۵
نمود زلف تو دود چراغ آینه را ۱
به صبر چاره ی درد دلم حواله مکن
مبند مرهم زنگار، داغ آینه را ۲
به راه عشق ز غم روی دل متاب که هست
صفا ز سبزه ی زنگار، باغ آینه را ۳
ز لطف پیر مغان یافتم ز دل خبری
گرفته ام ز سکندر سراغ آینه را ۴
چه غم سلیم دلم را ز طعنه ی دشمن
ز باد نیست زیانی چراغ آینه را ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲ - شعله دارد ز تو آیین غضبناکی را
گوهر بعدی:شماره ۳۴ - ذوقی ز باغ نیست دل غم پذیر را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
