خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر بیان می‌کند که صبر برایش غیرممکن است و تصمیم دارد جان خود را فدا کند تا آرامش یابد. او همچنین اعلام می‌کند که حتی در برابر دشمن و دوست اعتراف می‌کند که کسی که او را کشته است، از نظر او بخشیده شده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده و نامفهوم باشد.
رباعی ۱۷ - خیزم بروم چو صبر نامحتملست
خیزم بروم چو صبر نامحتملست
جان در قدمش کنم که آرام دلست ۱
و اقرار کنم برابر دشمن و دوست
کانکس که مرا بکشت از من بحلست ۲
جان در قدمش کنم که آرام دلست ۱
و اقرار کنم برابر دشمن و دوست
کانکس که مرا بکشت از من بحلست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۶ - گویند هوای فصل آزار خوشست
گوهر بعدی:رباعی ۱۸ - آن ماه که گفتی ملک رحمانست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
