خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عرفانی از حافظ، با استفاده از استعارهها و نمادهای مختلف مانند کعبه، معشوق، بلبل، و عشق، به مفاهیمی مانند عشق الهی، رهایی از تعلقات دنیوی، و تسلیم در برابر عشق میپردازد. شاعر از زبان عاشقانهای استفاده میکند تا حقایق عمیق عرفانی را بیان کند.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی بالا نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۸ - تا چند دیر و کعبه، مخوان این فسانه را
تا چند دیر و کعبه، مخوان این فسانه را
همچون کمان حلقه، یکی کن دو خانه را ۱
معشوق، پاسبانی ما عاشقان کند
بلبل ز غنچه قفل زند آشیانه را ۲
در سینه هرچه بود، سپردم به دست عشق
آری همین علاج بود دزد خانه را ۳
سرسبزی از جهان چه تمنا کنی که هست
دندان مور ریشه درین خاک دانه را ۴
دست تهی دلالت دیوانگی کند
بهتر ز ما ندیده کسی فال شانه را ۵
ما را چه جای شکوه، که شب پاسبان سلیم
زنجیر می کند در زنجیرخانه را ۶
همچون کمان حلقه، یکی کن دو خانه را ۱
معشوق، پاسبانی ما عاشقان کند
بلبل ز غنچه قفل زند آشیانه را ۲
در سینه هرچه بود، سپردم به دست عشق
آری همین علاج بود دزد خانه را ۳
سرسبزی از جهان چه تمنا کنی که هست
دندان مور ریشه درین خاک دانه را ۴
دست تهی دلالت دیوانگی کند
بهتر ز ما ندیده کسی فال شانه را ۵
ما را چه جای شکوه، که شب پاسبان سلیم
زنجیر می کند در زنجیرخانه را ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷ - به صورت تو بتی کمتر آفریده خدا
گوهر بعدی:شماره ۹ - ای ز چشمت خفته در چشم غزالان نازها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.