شماره ۱۲۲۵ - ای زمزمه عشق تو در هر سر و کوئی

ای زمزمه عشق تو در هر سر و کوئی
وزیاد تو در هر گذری هائی و هوئی ۱

سرگشته چو گودر همه آفاق چه گردی
خوش آنکه چو من خاک شود بر سو کوئی ۲

پروانه صفت بر همه شمعی چه زنی پر
یا چند چو بلبل زپی رنگی و بوئی ۳

شمع و گل و بتخانه و کعبه همه یکجاست
ای احول کج بین تو بهر کوی چه جوئی ۴

نقاش یکی بود و زد این نقش مخالف
هر کس پی رنگی شده آواره بسوئی ۵

آن دیده بدست آر که نقاش شناسی
بیهوده مکن هر نفسی روی بروئی ۶

اندر حرم عشق نمازش نپسندند
آنرا که زخون دل خود نیست وضوئی ۷

بگذار که تا بر در میخانه شوم خاک
شاید که از آن خاک بسازند سبوئی ۸

از باغ چه جوئی سر کوی صنمی گیر
گیرم که بود سرو و گلی بر لب جوئی ۹

بردار رود گر سر آشفته چو منصور
سودای تو از سر ننهد یک سر موئی ۱۰

گر عرضه نمایند بهشتت بقیامت
جز بر در حیدر نروی بر سر کوئی ۱۱