خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عرفانی از حافظ است که در آن شاعر از مفاهیمی مانند عشق، معنویت، و زیبایی سخن می‌گوید. او با استفاده از استعاره‌هایی مانند میخانه، خضر، لعل، و سرو، به دنبال کشف حقیقت و رسیدن به آرامش است. همچنین، در ابیاتی به نکوهش بدخویی و تأکید بر حفظ ارزش‌های اخلاقی پرداخته شده است.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از ابیات نیاز به تفسیر دارند که برای سنین پایین مناسب نیست.
شماره ۱۲۲۰ - بازآی بمیخانه ظلمات چه میجوئی
بازآی بمیخانه ظلمات چه میجوئی
این گفت مرا هاتف ای خضر چه میگوئی ۱
با مغبچه ای بنشین کز لعل و خم زلفش
هم آب بقا نوشی هم مشک ختا بوئی ۲
بگزین تو بهشتی را کاز اوست خجل جنت
سروی که برش طوبی شد بنده به دلجوئی ۳
ای سرو زبالایش از بهر چه مینالی
ای گل بر آن رخسار آیا زچه میروئی ۴
برقست در این صحرا هر سو زپی خرمن
در ده تو زکوة حسن ای خرمن نیکوئی ۵
چندانکه به نیکوئی مشهور در آفاقی
آوخ که دو صد چندان بیشی تو به بدخوئی ۶
بر ناسره سیم غیر مفروش خود ای یوسف
آن به که نگه داری این نقد نکوروئی ۷
خواهد صله از بوسه زآن لب نکنی منعش
آشفته که حیدر را آمد به ثناگوئی ۸
این گفت مرا هاتف ای خضر چه میگوئی ۱
با مغبچه ای بنشین کز لعل و خم زلفش
هم آب بقا نوشی هم مشک ختا بوئی ۲
بگزین تو بهشتی را کاز اوست خجل جنت
سروی که برش طوبی شد بنده به دلجوئی ۳
ای سرو زبالایش از بهر چه مینالی
ای گل بر آن رخسار آیا زچه میروئی ۴
برقست در این صحرا هر سو زپی خرمن
در ده تو زکوة حسن ای خرمن نیکوئی ۵
چندانکه به نیکوئی مشهور در آفاقی
آوخ که دو صد چندان بیشی تو به بدخوئی ۶
بر ناسره سیم غیر مفروش خود ای یوسف
آن به که نگه داری این نقد نکوروئی ۷
خواهد صله از بوسه زآن لب نکنی منعش
آشفته که حیدر را آمد به ثناگوئی ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۱۹ - ایکه مطبوع و شوخ و دلبندی
گوهر بعدی:شماره ۱۲۲۱ - بیار ساقی از آن می بدان نشان که تو دانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
