خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که به انتقاد از صوفیان سالوس و زاهدان ریاکار میپردازد. شاعر با استفاده از استعارههایی مانند ابلیس، بلقیس، و جاذبه عشق، به بیان مفاهیم عرفانی و اخلاقی میپردازد. او همچنین بر اهمیت عشق حقیقی و دوری از تظاهر تأکید دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی استعارهها و اشارات تاریخی ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۱۲۰۹ - ره مردم بزنی هر نفس از تلبیسی
ره مردم بزنی هر نفس از تلبیسی
مگر ای صوفی سالوس تو خود ابلیسی ۱
هدهد از شهر سبا لاف مزن صبح و مسا
که سلیمان رود آنجا که بود بلقیسی ۲
ذره وارند هواخواه بمهرت آفاق
مگر ای جاذبه عشق تو مغناطیسی ۳
نظرت وقف نشد جز بسعیدان هرگز
مگر ای کوکب عشاق تو خود برجیسی ۴
می توفیق بکاس است مدام آشفته
تا مرا ای درم عشق تو اندر کیشی ۵
مگذر از وسوسه زاهد و صوفی زعلی
مرو از خلد گرت راه زند ابلیسی ۶
مگر ای صوفی سالوس تو خود ابلیسی ۱
هدهد از شهر سبا لاف مزن صبح و مسا
که سلیمان رود آنجا که بود بلقیسی ۲
ذره وارند هواخواه بمهرت آفاق
مگر ای جاذبه عشق تو مغناطیسی ۳
نظرت وقف نشد جز بسعیدان هرگز
مگر ای کوکب عشاق تو خود برجیسی ۴
می توفیق بکاس است مدام آشفته
تا مرا ای درم عشق تو اندر کیشی ۵
مگذر از وسوسه زاهد و صوفی زعلی
مرو از خلد گرت راه زند ابلیسی ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۰۸ - بوصل تو نرسد کس بهیچ تقریبی
گوهر بعدی:شماره ۱۲۱۰ - توئی آن گل که معروفی بهر گلشن به بیرنگی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.