خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند شمع، پروانه، بلبل و گلزار، به بیان احساسات عمیق عاشقانه و سوالات فلسفی درباره عشق، حقیقت و رازهای الهی می‌پردازد. شاعر از حالات مختلف عشق، از جمله سوزش، شیدایی و جستجوی حقیقت سخن می‌گوید.
محتوا شامل مضامین عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، برخی از استعاره‌ها و مفاهیم به بلوغ فکری نیاز دارند.
شماره ۱۱۹۸ - ای شمع چه داری بجهان سوز و گدازی
ای شمع چه داری بجهان سوز و گدازی
از چیست که با حالت پروانه نسازی ۱
بلبل که بود مؤذن گلزار مگر رفت
کامشب نشنیدم زچمن بانگ نمازی ۲
مطرب که همه ساله بدی واعظ مستان
کو تا کشد از صوت عراقم بحجازی ۳
از اوج گرائی بحضیض ایمه مطرب
شاید زنشیبم بکشی سوی فرازی ۴
شوخی که کند بار بر اورنگ سلاطین
حاشا که خرد از من درویش نیازی ۵
ای ترک بخون دگران پنجه میالای
بر خون من ار هست تو را خط جوازی ۶
آشفته گر آن زلف دلاویز بگیریم
شاید بکف آریم زنو عمر درازی ۷
این شور که اندر سر سوداد زده دارم
آخر ببرم راه بحقیقت زمجازی ۸
ای محرم اسرار الهی بمن آموز
سری زغم عشق که تو محرم رازی ۹
از چیست که با حالت پروانه نسازی ۱
بلبل که بود مؤذن گلزار مگر رفت
کامشب نشنیدم زچمن بانگ نمازی ۲
مطرب که همه ساله بدی واعظ مستان
کو تا کشد از صوت عراقم بحجازی ۳
از اوج گرائی بحضیض ایمه مطرب
شاید زنشیبم بکشی سوی فرازی ۴
شوخی که کند بار بر اورنگ سلاطین
حاشا که خرد از من درویش نیازی ۵
ای ترک بخون دگران پنجه میالای
بر خون من ار هست تو را خط جوازی ۶
آشفته گر آن زلف دلاویز بگیریم
شاید بکف آریم زنو عمر درازی ۷
این شور که اندر سر سوداد زده دارم
آخر ببرم راه بحقیقت زمجازی ۸
ای محرم اسرار الهی بمن آموز
سری زغم عشق که تو محرم رازی ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۹۷ - هیچ دانی که چه با این دل شیدا کردی
گوهر بعدی:شماره ۱۱۹۹ - متحیریم یا رب بکجاست خضر راهی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
