شماره ۱۱۷۵ - بی غیر میسر شودت گر لب کشتی

بی غیر میسر شودت گر لب کشتی
با غیر از آن به که برندت به بهشتی ۱

غلمان چو ندیم است بهر گوشه بهشت است
بی دوست بگوئید چه حور و چه بهشتی ۲

ناچار بود منزل تو روضه رضوان
آن دم که در آغوش کشی حور سرشتی ۳

مقصود زیاری است که هر خانه تجلی است
چون ره بحرم نیست کنم طوف کنشتی ۴

ای کنگره کاخ تو رفته بثریا
فردات بایوان که ببستند که خشتی ۵

زآئینه صافی چه کدورت بری ایدل
کای زنگی بد روی زآغاز تو زشتی ۶

ای دست خدا دست بدامان تو دارم
تا نامه آشفته ات از سر بنوشتی ۷