شماره ۱۱۴۵ - تو را چه رفت که پیمان دوستان بشکستی

تو را چه رفت که پیمان دوستان بشکستی
برون شدی زسر عهد و برخلاف نشستی ۱

بدام دانه و خال و خطم بدام فکندی
برنگ و حیله و افسون مرا زقید بجستی ۲

دو چشم وقف بروی تو بود باز ببستی
دلم که مخزن مهر رخ تو بود شکستی ۳

زدامن ارچه بری دستم وز در چه برانی
بیا بیا که بپای تو سر نهم بدرستی ۴

بیار ساقی مجلس زآب میکده جامی
بجرعه ای بنشانم غبار چهره هستی ۵

اگر بزخم درونها نمک زنی زلبانت
بکن علاج دل اول که خود نخست بخستی ۶

زفیض مستی رستی زننگ هوش رهیدی
بدام عشق درافتادی و زخویشتن تو برستی ۷

بت خلیل شکن زیب کعبه دل ما شد
بهرزه از چه بتان رخام را بپرستی ۸

خلیل بت شکن کعبه وجود علی شد
که عقل و حکمت افزاید از شراب بمستی ۹