شماره ۱۱۲۷ - چرا بدست نگارین تو چهره میپوشی

چرا بدست نگارین تو چهره میپوشی
باحتجاب مه و مهر از چه میکوشی ۱

اسیر طره مشکین چون کمند توام
که روز و شب بمه و مهر گفته سر گوشی ۲

شراب عشق تو در جان پارسایان ریخت
همی کنند چو مستان به بزم سر گوشی ۳

شبی نشد که هم آغوش دوستان باشی
بغیر شب همه شب باشدت هم آغوشی ۴

نگیر خورده زمن گر زوصل حرفی رفت
شکست پنجه شوق تو مهر خاموشی ۵

مرا بتلخی و تندی زکوی خویش مران
هزار نیش اگر بیش میزنی نوشی ۶

بغیر کی بتوان گفت ماجرای حبیب
ضرورتست از این ماجرا فراموشی ۷

گل حقیقت عشق آن زمان ببار آید
که عندلیب مجاز آیدش بچاوشی ۸

زباغ روی تو گلهای آتشین بشکفت
مقام ماست در آتش چرا تو در جوشی ۹

خبر چو نیست زعشق منت عجب نبود
حدیث مدعیان از غرض چه مینیوشی ۱۰

عزیز عشق نکو یوسفی است آشفته
ببر بمصر ولای علی که بفروشی ۱۱