خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند موی کمند، خال، و زلف نژند، به بیان احساسات عاشقانه و دل‌بستگی شاعر به معشوق می‌پردازد. همچنین، اشاراتی به مفاهیم عرفانی مانند کعبه و سمند دارد که نشان‌دهنده‌ی بعد معنوی شعر است.

این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، برخی استعاره‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

مشاهده کامل

شماره ۱۱۰۸ - دام براه مینهی طره کمند میکنی

دام براه مینهی طره کمند میکنی
صید بود چو خانگی از چه ببند میکنی ۱

تا که نهی در آتشم تا که کنی مشوشم
خال نهی بعارض و زلف نژند میکنی ۲

زآن خط و لعل دلنشین کرد شکر نبات بین
چند نبات جوئی و پرسش قند میکنی ۳

من زسواد مردمک زود سپندت آورم
تا تو برفع چشم بد فکر سپند میکنی ۴

چشم گشای باغبان و آن قد معتدل ببین
سرو بگو که شرم کن سر چه بلند میکنی ۵

فکر خطا حدیث گل پیش جمال گلبدن
قصه زمشک یا خطش سهو تو چند میکنی ۶

طایف کعبه رضا آشفته گو بسر رود
چند بخانه خفته و فکر سمند میکنی ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۰۷ - ای سرو نورسیده زگلزار کیستی
گوهر بعدی:شماره ۱۱۰۹ - طبیبا مرا کشت درد نهانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.