خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عرفانی و عاشقانه به ستایش معشوق و ذات الهی می‌پردازد. شاعر از موسیقی، شراب، و زیبایی‌های ظاهری به عنوان نمادهایی برای بیان عشق الهی استفاده می‌کند. او معشوق را مقصد نهایی آفرینش می‌داند و غیر از خدا را هیچ می‌خواند. همچنین، از توبه و طلب بخشش سخن می‌گوید و عشق را مذهب حقیقی می‌نامد.

مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند شراب و معشوق به عنوان نمادهای عرفانی، درک این شعر را برای مخاطبان جوان‌تر دشوار می‌سازد. همچنین، برخی مضامین مانند توبه و طلب بخشش نیاز به درک بالاتری از مفاهیم اخلاقی و مذهبی دارد.

مشاهده کامل

شماره ۱۰۰۲ - مطرب مجلس کجاست چنگ و چغانه

مطرب مجلس کجاست چنگ و چغانه
راست کن از پرده حجاز ترانه ۱

زلف بتان را زشانه تربیتی هست
چشم زند از مژه بزلف تو شانه ۲

مهر منیرم نمود در دل شب ماه
ساغر می در کف حریف شبانه ۳

گر توئی ای زلف سحر ساز رسن باز
چاه نه یوسف درافکنی بچانه ۴

مقصد از ایجاد کاینات توئی تو
خلقت کون و مکان چه بود بهانه ۵

غیر خدایت بجای هیچ نماند
گرد خودی گر برافکنی زمیانه ۶

زآتش تنهائیم چو شمع عجب نیست
گر ززبان آتشم زده است زبانه ۷

خلوت توحید را تو شاهد خاصی
ذات تو چون ذات کردگار یگانه ۸

مهر تو آشفته راست مذهب تحقیق
غیر مدیح تو هر چه گفت فسانه ۹

جسم خطاکار ما تو خاک نجف کن
تیر دعای مرا بزن به نشانه ۱۰

از تو نیاید بغیر فضل و کرامت
از من خاکی بغیر جرم خطا نه ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۰۱ - عید است و ساقی با قدح سرمست و خمار آمده
گوهر بعدی:شماره ۱۰۰۳ - شب گذشته چو مه زد علم بر این خرگاه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.