خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر تصویری زیبا و پراحساس از طبیعت و باغی پر از گل و گیاه را ترسیم می‌کند. در آن، عناصر طبیعی مانند سنبل، نرگس، بنفشه، غنچه، فاخته، سرو، ابر، و باد به‌صورت شخصیت‌های زنده و پرجنب‌وجوش توصیف شده‌اند که هرکدام حرکتی خاص دارند و با هم در تعامل هستند. همچنین، اشاره‌هایی به مفاهیم عرفانی و شادی‌بخش مانند می‌نوشی و نوگرایی وجود دارد.

این شعر دارای مفاهیم نمادین و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان ادبی و تصاویر پیچیده‌تر، آن را برای مخاطبان نوجوان و بزرگسال مناسب‌تر می‌کند.

مشاهده کامل

سنبل باغ شانه زد گیسو
دی برون برد رخت و شد یکسو

جسته از خواب نرگس بیمار
با بنفشه نشسته هم زانو

زیر لب خندخند غنچه سحر
گفت بس رازهای تو بر تو

فاخته باخته دل و از شوق
بر سر سرو میزند کوکو

قطره زد بسکه ابر مینائی
گشت گلزار غیرت مینو

بسکه نافه فشاند ابر بهار
شد ختا نافه ختن آهو

بتماشای شاهدان چمن
سرو استاده است بر لب جو

عندلیب چمن چو صوفی مست
بر گل ناز میزند هوهو

لخلخه سا شده هوای چمن
بسکه برخاست باد عنبر بو

ساقیا خیز و در قدح افکن
آنچه در خم نهفته ای و سبو

دور نو کن زمی در این دوران
تا کنی زخمه های کهنه زنو

گلشن ما بود بدشت نجف
خیز تا رو کنیم در آن کو

«آشفتهٔ شیرازی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir