شماره ۹۵۱ - رحمی ای عشق بیا بر سر سودائی من

رحمی ای عشق بیا بر سر سودائی من
که هوسناک شده این دل شیدائی من ۱

من همه عمر بسودای تو سر دادم و جان
تو نپرسی که چه شد عاشق سودائی من ۲

مردم از مردمک و من زتو بینا و بصیر
رفتی و رفت زهجران تو بینائی من ۳

تا که بر صفحه حسن تو رقم زد خط سبز
زد خط باطله بر دفتر دانائی من ۴

عشق شد جلوه گر و گفت بآواز بلند
هر که زشت است بود منکر زیبائی من ۵

بی نیازم زفراز و زنشیب اما هست
در خور دید کسان پستی و بالائی من ۶

رنگ شرکش بود و نیست زاهل توحید
هر کس اقرار نکرده است به یکتائی من ۷

منم آن عین خدا مظهر واجب که ملک
کوفت بر بام فلک نوبت دارائی من ۸

ذ ات علیا ولی حق علی عمرانم
در صف حشر بود وقت خودآرائی من ۹

منم آن چشمه خورشید حقیقت که بود
همچو آشفته بسی شهر بحربائی من ۱۰

ثانی کلک من از وصف دهانت دم زد
طوطیان مانده بحیرت زشکرخوائی من ۱۱