خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری است که از مفاهیم عرفانی و اخلاقی سخن می‌گوید. شاعر از دوری از افراد ناباب و پرهیز از وسوسه‌های دنیوی صحبت می‌کند و به عشق الهی و سلوک معنوی اشاره دارد. همچنین، از رنج‌های دل و بی‌وفایی دنیا گلایه می‌کند و به ارزش‌های معنوی مانند عبادت و عشق حقیقی تأکید می‌نماید.

متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات انتقادی و تمثیل‌های به‌کار رفته ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.

مشاهده کامل

تا چند چو گوئی تو بچوگان نکویان
بگریز از این سلسله و سلسله مویان

با این همه ناسور جراحت که به دل هست
پرهیز نداری تو از این غالیه مویان

خونت بخورند و ننمایند به تو روی
جز سنگدلی نیست در این آینه رویان

سر کرده قدم در ره کعبه بتکاپوی
از خار ندارند خبر بادیه پویان

زهاد بجز وسوسه تو به نگویند
ای باده کشان دوری از این وسوسه جویان

در رقص بیارد بفلک زهره چنگی
مطرب شود از پرده عشاق چو گویان

آشفته پی چشمه حیوان چو خضر باز
از خاک در حیدر و آبش شده جویان

«آشفتهٔ شیرازی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir