شماره ۸۸۳ - در آن دهان نگنجد از این بیشتر سخن

در آن دهان نگنجد از این بیشتر سخن
زیرا که نیست بر لب تو راهبر سخن ۱

عاشق بهیچ قانع یعنی به آن دهان
افتد بشک حکیم چو آئی تو رد سخن ۲

طوطی خط مجاور شکرفشان لبت
زیرا که طعمه میدهدش شکرسخن ۳

حرف دگر مپرس که غیر از حدیث عشق
من توبه کرده ام که نگویم دگر سخن ۴

جز آنکه کرده اند نظر وقف روی دوست
هرگز نرفته است در اهل نظر سخن ۵

زآن لب اگر چه فحش بود یکسخن بگوی
ما را به تو نباشد جز انقدر سخن ۶

شاید که سرو و ماه بخوانم ترا بحسن
گر سرو رفته است و بگوید قمر سخن ۷

اشک روان و سوز درون شد چو متصل
از آتشین زبانم از آن ریخت بر سخن ۸

چون مدح مرتضی است سراپای دفترم
از کلک درفشان بنویسد بزر سخن ۹

اهل سخن بنام علی اعتنا کنند
آشفته را اگر نبود معتبر سخن ۱۰