شماره ۸۵۵ - آنروز که از خواب عدم دیده گشودیم

آنروز که از خواب عدم دیده گشودیم
جز دوست ندیدیم و دگر باره غنودیم ۱

بیدار دل آن کاو که بیاد تو کند خواب
ما چشم بغوغای رقیب از چه گشودیم ۲

سرگشته چو گوئیم از آن در خم چوگان
کز روز ازل گوی زمیدان بربودیم ۳

از رهزنی دیو طبیعت بود عاری
بر خاک در میکده گر جبهه نسودیم ۴

زین آمدن و رفتن ما تا چه اثر ماند
رفتیم چو از دایره گوئی که نبودیم ۵

ما همچو حبابیم در این قلزم مواج
یعنی همگی فرع بر آن اصل وجودیم ۶

جامی بده ای ساقی مستان که بمستی
گوئیم کیانیم و که هستیم و که بودیم ۷

خاریم از آن گلشن انباشته از گل
در آتش افروخته طور چو دودیم ۸

در آئینه دل بجز از عین علی نیست
آشفته تو هشدار که در عین شهودیم ۹

ما غیر بدی هیچ نکردیم ولیکن
از هر طرفی وصف عطای تو شنودیم ۱۰

سرمایه نداریم جز امید بعفوت
خورسند باین توشه نه از آنچه درودیم ۱۱