خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از حافظ است که در آن شاعر از عشق، می‌نوشی، و رنج‌های عاشقی سخن می‌گوید. او از میکده و خرابات یاد می‌کند و خود را درگیر عشقی سوزان و دردناک توصیف می‌کند. همچنین، به مفاهیمی مانند قیامت، شهیدان، و دین اشاره می‌کند که نشان‌دهنده‌ی عمق عاطفی و فلسفی شعر است.

متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، اشاره‌هایی به شراب و می‌نوشی دارد که مناسب سنین بالاتر است.

مشاهده کامل

منکه در میکده منزل بود از آغازم
شاید ار شیخ بمسجد نکند در بازم

خوش سرانجام تر از من بخرابات مجوی
کز می ناب سرشتند گل از آغازم

من دل خون شده در دست نگارین دیدم
پنجه با ساعد سیمین تو چون اندازم

با شهیدان چو درآیم بقیامت یکرنگ
داغ عشق تو کند از دگران ممتازم

آخرت نیز ببازیم بسودای غمت
دینی آنقدر ندارد که به تو در بازم

شمع بزم دگران تا شده ای از غیرت
همه شب شمع صفت مانده بسوز و سازم

زلفش آشفته گرم دست بگیرد زکرم
خویشتن را بدر پیر مغان اندازم

کیمیائی کنم از خاک در دوست بچشم
این مس قلب باکسیر غمت بگدازم

«آشفتهٔ شیرازی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir