شماره ۷۱۹ - خواهی که بخاک ره بمیرم

خواهی که بخاک ره بمیرم
تا روی زپات برنگیرم ۱

از دام تو کی دلم گریزد
کز دانه خال ناگزیرم ۲

تا بندی زلف مهوشانم
من پند کسی نمی پذیرم ۳

درویش تو و بفقر شام
سلطانم و پیش تو فقیرم ۴

از دولت وصل نوجوانان
بخت است جوان اگر چه پیرم ۵

از حسرت آن کمان ابرو
جا کرده بدل هزار تیرم ۶

ای نفخه باد صبحگاهی
در پیش نسیم تو بمیرم ۷

چون میگذری بسنبل باغ
برگو که بزلف او اسیرم ۸

سیمین بدنش بناز میگفت
بر تن نه سزا بود حریرم ۹

آشفته بیاد چین زلفش
سنبل میروید از ضمیرم ۱۰