شماره ۶۹۲ - محراب نخواهم خم ابروی تو دارم

محراب نخواهم خم ابروی تو دارم
زنار نبندم شکن موی تو دارم ۱

زاهد بحرم نازد و راهب بکلیسا
من فارغم از این دو سر کوی تو دارم ۲

گر بت بپرستم من روی تو صنم بس
ور کعبه ستایم خم گیسوی تو دارم ۳

یکهفته نپائید و بتاراج خزان رفت
میگفت گل ار رنگ تو و بوی تو دارم ۴

حاشا که برم منتی از سد ره و طوبی
در گلشن دل تا قد دلجوی تو دارم ۵

من تشنه و خال از لب نوشین تو سیراب
من مسلمم و رشک بهندوی تو دارم ۶

شیر فلکت چشم سیه دید و همی گفت
من شیرم و اندیشه زآهوی تو دارم ۷

گر خضر بظلمات پی آب بقا رفت
من آرزوی خاک سر کوی تو دارم ۸

بدست خدا دستی و برهان زجهانم
چون روی امید از دو جهان سوی تو دارم ۹

همچون گل آمیخته با گل بودم خاک
هر کس گذرد داند من بوی تو دارم ۱۰

با پنجه پولاد بمن خصم جهانی
آشفته ام و تکیه به نیروی تو دارم ۱۱