خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری است که به زیبایی‌های شب قدر و صبح نوروز اشاره می‌کند و از مفاهیم عشق، بشارت، و روشنایی سخن می‌گوید. شاعر از عشق الهی و عافیت‌سوزی می‌گوید و مخاطب را به یادگیری از عشق و دوری از نصیحت‌های ناصحان دعوت می‌کند.

متن دارای مفاهیم عرفانی و پیچیده‌ای است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات عاشقانه و عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

مشاهده کامل

شب قدر است این یا صبح نوروز
که کوکب سعد گشت و بخت فیروز

نباشد در شب قدر این سعادت
ندارد این صباحت صبح نوروز

بشیر از مصر میآرد بشارت
که کنعان نور دیگر دارد امروز

زنو آتشکده از پارس برخاست
بشارت بر به پیر آتش افروز

دل ار نالد شبی در دام زلفت
نگیری خرده از مرغ نوآموز

سلامت بگذر ای زاهد سلامت
چه میخواهی زعشق عافیت سوز

بگیرم گوش از گفتار ناصح
اگر گوید زخوبان دیده بردوز

رسید آن برق عالم سوز از راه
برو چندان که خواهی خرمن اندوز

نورزی غیر عشق آل طه
طریق عشق زآشفته بیاموز

«آشفتهٔ شیرازی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir