شماره ۵۶۲ - زشهر تا مه بیمهر من شده است مسافر

زشهر تا مه بیمهر من شده است مسافر
مرا بر آتش غم همچو دود ساخت مجاور ۱

مه دو هفته من ماههاست در سفرستی
زشهر کی قمری جز مهی شده است مسافر ۲

بهفت دفتر و آثار هر ملل که رسیدم
بهر کتاب شده منکران عشق تو کافر ۳

به نرد عشق تو خوش باختیم عقل و دل و دین
که پاک باز نکوتر بود حریف مقامر ۴

بفکر امر خطریست هر کسی و مرا خود
نکرده جز خطر عشق تو خطور بخاطر ۵

نه ماه راست چوسروت چمان قدی متمایل
زسرو کی بدمد گل بدین صفت متواتر ۶

وفور نعمت حسنت ندیده است همانا
که گفت نعمت باغ بهشت آمده وافر ۷

من و محبت تو غیر از این بگو عملم کو
اگر چه زاهد شهر است بر عمل متظاهر ۸

حساب روز قیامت چو با تو شد سر وکارش
چه غم بفسق گر آشفته تو شد متجاهر ۹

سحر زهاتف غیبی شنیدم این که همیگفت
علیست باطن و ظاهر علیست اول و آخر ۱۰

تو را جواهر منظوم چون نثار علی شد
سزد نثار بیارندت ار زعقد جواهر ۱۱