سید ابن طاووس در کتاب «مهج الدعوات» روایتی از امام باقر(علیه السلام) نقل می‌کند که جبرئیل به پیامبر(صلی الله علیه وآله) گفت: هیچ پیامبری را به اندازه تو دوست نداشتم، سپس دعایی را به او آموخت که در آن به ویژگی‌های خداوند مانند دیدن بدون دیده شدن، انتهای همه چیز به سوی او، مالکیت آخرت و دنیا، و پناه بردن به او از ذلت و خواری اشاره شده است.
متن شامل مفاهیم عمیق دینی و دعایی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با مبانی اسلامی دارد. سن 12 سالگی به بعد معمولاً زمانی است که کودکان می‌توانند چنین مفاهیمی را بهتر درک کنند.
دعائى که جبرئیل (ع) به پیغمبر (ص) آموخت
اللّهُمَّ إِنَّک تَری وَ لَا تُری، وَ أَنْتَ بِالْمَنْظَرِ الْأَعْلی، وَ أَنَّ إِلَیک الْمُنْتَهی وَالرُّجْعی، وَ أَنَّ لَک الْآخِرَةَ وَالْأُولی، وَ أَنَّ لَک الْمَماتَ وَالْمَحْیا، وَ رَبِّ أَعُوذُ بِک أَنْ أُذَلَّ أَوْ أُخْزی. خدایا! تو می بینی و دیده نمی شوی و تو در چشم انداز برتری و نهایت و بازگشت همه به سوی تو است و آخرت و دنیا و مرگ و زندگی به دست تو است، پروردگارا به تو پناه می آورم از اینکه خوار یا رسوا شوم.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
