خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این حدیث تأکید می‌کند که روزی دو نوع است: روزی که تو به دنبال آن می‌روی و روزی که خودش به دنبال تو می‌آید. همچنین توصیه می‌کند که نگرانی سال آینده را به امروز تحمیل نکنی، زیرا خداوند در هر روز جدید، آنچه را که برای تو مقدر کرده است، می‌دهد. اگر سالی از عمر تو باقی نمانده باشد، نگرانی برای آن بی‌فایده است. هیچ کس نمی‌تواند روزی تو را از تو بگیرد یا آن را به تأخیر بیندازد.
مفاهیم این متن مانند توکل بر خدا، مدیریت نگرانی و درک تقدیر الهی نیازمند سطحی از بلوغ فکری و تجربه زندگی است که معمولاً از نوجوانی به بعد در افراد شکل می‌گیرد.
ترجمه یا شرح
پرهيز از اندوه برای روزی
وَ قَالَ عليه‌السلام يَا اِبْنَ آدَمَ اَلرِّزْقُ رِزْقَانِ رِزْقٌ تَطْلُبُهُ وَ رِزْقٌ يَطْلُبُكَ فَإِنْ لَمْ تَأْتِهِ أَتَاكَ
و درود خدا بر او، فرمود: اى فرزند آدم! روزى دو گونه است، روزيى كه تو آن را جويى، و روزيى كه تو را مى‌جويد، كه اگر به سراغش نروى به سوى تو آيد
فَلاَ تَحْمِلْ هَمَّ سَنَتِكَ عَلَى هَمِّ يَوْمِكَ كَفَاكَ كُلُّ يَوْمٍ عَلَى مَا فِيهِ فَإِنْ تَكُنِ اَلسَّنَةُ مِنْ عُمُرِكَ فَإِنَّ اَللَّهَ تَعَالَى سَيُؤْتِيكَ فِي كُلِّ غَدٍ جَدِيدٍ مَا قَسَمَ لَكَ وَ إِنْ لَمْ تَكُنِ اَلسَّنَةُ مِنْ عُمُرِكَ فَمَا تَصْنَعُ بِالْهَمِّ فِيمَا لَيْسَ لَكَ پس اندوه سال خود را بر اندوه امروزت منه، كه بر طرف كردن اندوه هر روز از عمر تو را كافى است. اگر سال آينده در شمار عمر تو باشد همانا خداى بزرگ در هر روز سهم تو را خواهد داد، و اگر از شمار عمرت نباشد تو را با اندوه آنچه كار است
وَ لَنْ يَسْبِقَكَ إِلَى رِزْقِكَ طَالِبٌ وَ لَنْ يَغْلِبَكَ عَلَيْهِ غَالِبٌ وَ لَنْ يُبْطِئَ عَنْكَ مَا قَدْ قُدِّرَ لَكَ كه هرگز جوينده‌اى در گرفتن سهم روزى تو بر تو پيشى نگيرد، و چيره شونده‌اى بر تو چيره نگردد، و آنچه براى تو مقدّر گشته بى‌كم و كاست به تو خواهد رسيد
قال الرضي و قد مضى هذا الكلام فيما تقدم من هذا الباب إلا أنه هاهنا أوضح و أشرح فلذلك كررناه على القاعدة المقررة في أول الكتاب مى‌گويم: (اين سخن امام عليه السّلام در حكمت 267 آمده، امّا چون در اينجا همان مفاهيم آشكارتر و روشن‌تر بيان گرديد آن را بر أساس روشى كه در آغاز كتاب تذكّر داديم آورديم
فَلاَ تَحْمِلْ هَمَّ سَنَتِكَ عَلَى هَمِّ يَوْمِكَ كَفَاكَ كُلُّ يَوْمٍ عَلَى مَا فِيهِ فَإِنْ تَكُنِ اَلسَّنَةُ مِنْ عُمُرِكَ فَإِنَّ اَللَّهَ تَعَالَى سَيُؤْتِيكَ فِي كُلِّ غَدٍ جَدِيدٍ مَا قَسَمَ لَكَ وَ إِنْ لَمْ تَكُنِ اَلسَّنَةُ مِنْ عُمُرِكَ فَمَا تَصْنَعُ بِالْهَمِّ فِيمَا لَيْسَ لَكَ پس اندوه سال خود را بر اندوه امروزت منه، كه بر طرف كردن اندوه هر روز از عمر تو را كافى است. اگر سال آينده در شمار عمر تو باشد همانا خداى بزرگ در هر روز سهم تو را خواهد داد، و اگر از شمار عمرت نباشد تو را با اندوه آنچه كار است
وَ لَنْ يَسْبِقَكَ إِلَى رِزْقِكَ طَالِبٌ وَ لَنْ يَغْلِبَكَ عَلَيْهِ غَالِبٌ وَ لَنْ يُبْطِئَ عَنْكَ مَا قَدْ قُدِّرَ لَكَ كه هرگز جوينده‌اى در گرفتن سهم روزى تو بر تو پيشى نگيرد، و چيره شونده‌اى بر تو چيره نگردد، و آنچه براى تو مقدّر گشته بى‌كم و كاست به تو خواهد رسيد
قال الرضي و قد مضى هذا الكلام فيما تقدم من هذا الباب إلا أنه هاهنا أوضح و أشرح فلذلك كررناه على القاعدة المقررة في أول الكتاب مى‌گويم: (اين سخن امام عليه السّلام در حكمت 267 آمده، امّا چون در اينجا همان مفاهيم آشكارتر و روشن‌تر بيان گرديد آن را بر أساس روشى كه در آغاز كتاب تذكّر داديم آورديم
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:نکوهش بخل
گوهر بعدی:ضرورت ياد مرگ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
