امام علی(ع) به جابر بن عبدالله انصاری فرمودند: پایه‌های دین و دنیا بر چهار چیز استوار است: عالمی که علمش را به کار بندد، جاهلی که از یادگیری سر باز نزند، فرد بخشنده‌ای که از کمک دریغ نکند و فقیری که آخرت خود را به دنیا نفروشد. اگر عالم علمش را ضایع کند، جاهل از یادگیری امتناع می‌ورزد و اگر ثروتمند از بخشش خودداری کند، فقیر آخرت را به دنیا می‌فروشد. همچنین هر که نعمت‌های خدا بر او زیاد شود، نیاز مردم به او بیشتر می‌شود. اگر در برابر این نعمت‌ها مسئولیت‌ش را انجام دهد، نعمت‌ها پایدار می‌ماند وگرنه نابود می‌شود.
متن دارای مفاهیم عمیق اخلاقی و اجتماعی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به سطحی از بلوغ فکری و شناختی دارد. همچنین بحث‌های مسئولیت‌پذیری و نقش افراد در جامعه برای نوجوانان در حال رشد آموزنده است.
عوامل استحكام دين و دنيا
فَإِذَا ضَيَّعَ اَلْعَالِمُ عِلْمَهُ اِسْتَنْكَفَ اَلْجَاهِلُ أَنْ يَتَعَلَّمَ وَ إِذَا بَخِلَ اَلْغَنِيُّ بِمَعْرُوفِهِ بَاعَ اَلْفَقِيرُ آخِرَتَهُ بِدُنْيَاهُ پس هر گاه عالم علم خود را تباه كند، نادان به آموختن روى نياورد، هر گاه بى‌نياز در بخشش بخل ورزد، تهيدست آخرت خويش را به دنيا فروشد
يَا جَابِرُ مَنْ كَثُرَتْ نِعَمُ اَللَّهِ عَلَيْهِ كَثُرَتْ حَوَائِجُ اَلنَّاسِ إِلَيْهِ فَمَنْ قَامَ لِلَّهِ فِيهَا بِمَا يَجِبُ فِيهَا عَرَّضَهَا لِلدَّوَامِ وَ اَلْبَقَاءِ وَ مَنْ لَمْ يَقُمْ فِيهَا بِمَا يَجِبُ عَرَّضَهَا لِلزَّوَالِ وَ اَلْفَنَاءِ اى جابر! كسى كه نعمت‌هاى فراوان خدا به او روى كرد، نيازهاى فراوان مردم نيز به او روى آورد، پس اگر صاحب نعمتى حقوق واجب الهى را بپردازد، خداوند نعمت‌ها را بر او جاودانه سازد، و آن كس كه حقوق واجب الهى در نعمت‌ها را نپردازد، خداوند، آن را به زوال و نابودى كشاند
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
