امام علی (ع) هنگام ورود به کوفه از صفین، از محله شبام گذشت و صدای گریه زنان بر کشته‌شدگان صفین را شنید. حرب بن شرحبیل شبامی که از بزرگان قومش بود به استقبال امام آمد. امام به او فرمود: آیا زنان شما بر شما چیره شده‌اند که اینگونه می‌گریند؟ چرا آنان را از این ناله و گریه باز نمی‌دارید؟ سپس هنگامی که حرب پیاده همراه امام که سواره بود حرکت می‌کرد، امام به او فرمود: بازگرد، چرا که راه رفتن فردی مانند تو با فردی مانند من، باعث فتنه برای حاکم و خواری برای مؤمن است.
متن حاوی مفاهیم تاریخی و اخلاقی است که درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد. همچنین بحث درباره‌ی روابط اجتماعی و مواضع سیاسی ممکن است برای سنین پایین قابل درک نباشد.
نکوهش بی تابی در مصیبت
أَ تَغْلِبُكُمْ نِسَاؤُكُمْ عَلَى مَا أَسْمَعُ أَ لاَ تَنْهَوْنَهُنَّ عَنْ هَذَا اَلرَّنِينِ وَ أَقْبَلَ حَرْبٌ يَمْشِي مَعَهُ وَ هُوَ عليه‌السلام رَاكِبٌ فَقَالَ عليه‌السلام آيا آن گونه كه مى‌شنوم، زنان شما بر شما چيره شده‌اند؟ چرا آنان را از گريه و زارى باز نمى‌داريد؟ (حرب پياده و امام سوار بر اسب مى‌رفتند، به او فرمود)
اِرْجِعْ فَإِنَّ مَشْيَ مِثْلِكَ مَعَ مِثْلِي فِتْنَةٌ لِلْوَالِي وَ مَذَلَّةٌ لِلْمُؤْمِنِ باز گرد، كه پياده رفتن رييس قبيله‌اى چون تو پشت سر من، موجب انحراف زمامدار و زبونى مؤمن است
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
