امام علی(ع) هنگام حرکت به سوی شام با دهقینان انبار مواجه شد که به احترام او پیاده شدند و پیشاپیش او دویدند. امام از آنها پرسید این کار چیست؟ آنها پاسخ دادند که این روشی است برای بزرگداشت امرا. امام فرمود: به خدا سوگند، این کار سودی برای امرای شما ندارد و تنها در دنیا به خود سختی می‌دهید و در آخرت نیز به عذاب دچار می‌شوید. چه زیانبار است رنجی که عذاب در پی دارد و چه سودمند است آسایشی که با امنیت از آتش همراه است.
متن حاوی مفاهیم اخلاقی و انتقادی است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و مفید است. همچنین، این متن نیازمند سطحی از بلوغ فکری برای درک پیامهای اخلاقی و اجتماعی آن است.
نهی از تشریفات بیجا
فَقَالَ مَا هَذَا اَلَّذِي صَنَعْتُمُوهُ فَقَالُوا خُلُقٌ مِنَّا نُعَظِّمُ بِهِ أُمَرَاءَنَا فَقَالَ فرمود چرا چنين مى‌كنيد؟ گفتند عادتى است كه پادشاهان خود را احترام مى‌كرديم، فرمود)
وَ اَللَّهِ مَا يَنْتَفِعُ بِهَذَا أُمَرَاؤُكُمْ وَ إِنَّكُمْ لَتَشُقُّونَ عَلَى أَنْفُسِكُمْ فِي دُنْيَاكُمْ وَ تَشْقَوْنَ بِهِ فِي آخِرَتِكُمْ به خدا سوگند كه اميران شما از اين كار سودى نبردند، و شما در دنيا با آن خود را به زحمت مى‌افكنيد، و در آخرت دچار رنج و زحمت مى‌گرديد
وَ مَا أَخْسَرَ اَلْمَشَقَّةَ وَرَاءَهَا اَلْعِقَابُ وَ أَرْبَحَ اَلدَّعَةَ مَعَهَا اَلْأَمَانُ مِنَ اَلنَّارِ و چه زيانبار است رنجى كه عذاب در پى آن باشد، و چه سودمند است آسايشى كه با آن، امان از آتش جهنّم باشد
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
