این متن از نامه‌ای از امام علی(ع) به معاویه است که در آن به هشدار درباره روز قیامت اشاره می‌کند، روزی که افراد به نتیجه اعمال خود می‌رسند. همچنین، به دعوت به حکومت قرآن و رد ادعای معاویه مبنی بر اهل قرآن بودن اشاره می‌شود. در بخش دیگر، به عواقب بغی و دروغ در دین و دنیا پرداخته و تأکید می‌کند که برخی با اقدامات نادرست، خود را به دروغ به خدا نسبت داده‌اند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق دینی و اخلاقی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آگاهی دارد. همچنین، اشاره به مباحث تاریخی و سیاسی مانند نامه امام علی(ع) به معاویه، برای سنین پایین ممکن است قابل درک نباشد.
به معاویه در بیان عوامل هلاکت دین و دنیا
فَاحْذَرْ يَوْماً يَغْتَبِطُ فِيهِ مَنْ أَحْمَدَ عَاقِبَةَ عَمَلِهِ وَ يَنْدَمُ مَنْ أَمْكَنَ اَلشَّيْطَانَ مِنْ قِيَادِهِ فَلَمْ يُجَاذِبْهُ معاويه، از روزى بترس كه صاحبان كارهاى پسنديده خوشحالند، و تأسف مى‌خوردند كه چرا عملشان اندك است، آن روز كسانى كه مهار خويش در دست شيطان دادند سخت پشيمانند
وَ قَدْ دَعَوْتَنَا إِلَى حُكْمِ اَلْقُرْآنِ وَ لَسْتَ مِنْ أَهْلِهِ وَ لَسْنَا إِيَّاكَ أَجَبْنَا وَ لَكِنَّا أَجَبْنَا اَلْقُرْآنَ فِي حُكْمِهِ وَ اَلسَّلاَمُ تو ما را به داورى قرآن خواندى، در حالى كه خود اهل قرآن نيستى، و ما هم پاسخ مثبت به تو نداديم، بلكه داورى قرآن را گردن نهاديم. با درود
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
