امام علی (ع) در حالی که مشغول غسل و تجهیز پیامبر اکرم (ص) بود، با بیان احساسات عمیق خود، به ویژگی‌های منحصربه‌فرد پیامبر اشاره کرد. ایشان فرمودند که با رحلت پیامبر، نبوت و اخبار آسمانی قطع شد و پیامبر هم تسلی‌دهنده بود و هم مردم را در برمی‌گرفت. امام علی (ع) همچنین به دستور پیامبر به صبر اشاره کرد و از گریه‌های بی‌پایان خود سخن گفت و در پایان از پیامبر خواست که آن‌ها را نزد خدا یاد کند.
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین اشاره به مفاهیمی مانند صبر، وفات پیامبر و رابطه عاطفی با معصومین نیازمند سطحی از بلوغ فکری است.
در سوگ پيامبر صلى الله علیه و آله
بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي يَا رَسُولَ اَللَّهِ لَقَدِ اِنْقَطَعَ بِمَوْتِكَ مَا لَمْ يَنْقَطِعْ بِمَوْتِ غَيْرِكَ مِنَ اَلنُّبُوَّةِ وَ اَلْإِنْبَاءِ وَ أَخْبَارِ اَلسَّمَاءِ خَصَّصْتَ حَتَّى صِرْتَ مُسَلِّياً عَمَّنْ سِوَاكَ پدر و مادرم فداى تو اى رسول خدا! با مرگ تو رشته‌اى پاره شد كه در مرگ ديگران اينگونه قطع نشد، با مرگ تو رشته پيامبرى، و فرود آمدن پيام و اخبار آسمانى گسست. مصيبت تو، ديگر مصيبت ديدگان را به شكيبايى واداشت
وَ عَمَّمْتَ حَتَّى صَارَ اَلنَّاسُ فِيكَ سَوَاءً وَ لَوْ لاَ أَنَّكَ أَمَرْتَ بِالصَّبْرِ وَ نَهَيْتَ عَنِ اَلْجَزَعِ لَأَنْفَدْنَا عَلَيْكَ مَاءَ اَلشُّؤُونِ وَ لَكَانَ اَلدَّاءُ مُمَاطِلاً وَ اَلْكَمَدُ مُحَالِفاً وَ قَلاَّ لَكَ وَ لَكِنَّهُ مَا لاَ يُمْلَكُ رَدُّهُ وَ لاَ يُسْتَطَاعُ دَفْعُهُ و همه را در مصيبت تو يكسان عزادار كرد. اگر به شكيبايى امر نمى‌كردى، و از بى‌تابى نهى نمى‌فرمودى، آنقدر اشك مى‌ريختم تا اشك‌هايم تمام شود، و اين درد جانكاه هميشه در من مى‌ماند، و اندوهم جاودانه مى‌شد، كه همۀ اينها در مصيب تو ناچيز است! چه بايد كرد كه زندگى را دوباره نمى‌توان بازگرداند، و مرگ را نمى‌شود مانع شد
بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي اُذْكُرْنَا عِنْدَ رَبِّكَ وَ اِجْعَلْنَا مِنْ بَالِكَ پدر و مادرم فداى تو! ما را در پيشگاه پروردگارت ياد كن، و در خاطر خود نگهدار
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
