امام علی(ع) در این متن معاویه را فردی حیلهگر و فاجر توصیف میکند و تأکید مینماید که خود از معاویه زیرکتر است اما به دلیل کراهت از غدر و فجور، از آن دوری میکند. ایشان همچنین هشدار میدهد که هر غدر و فجوری نشانهای از کفر دارد و در روز قیامت برای هر غدار پرچمی خواهد بود. امام(ع) تأکید میکند که با مکیده فریب نمیخورد و در شداید ضعیف نمیشود.
متن حاوی مفاهیم عمیق اخلاقی و تاریخی است که درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد. همچنین اشاره به مفاهیمی مانند غدر، فجور و کفر ممکن است برای کودکان نامفهوم باشد.
سياست دروغين معاويه
وَ لَوْ لاَ كَرَاهِيَةُ اَلْغَدْرِ لَكُنْتُ مِنْ أَدْهَى اَلنَّاسِ وَ لَكِنْ كُلُّ غُدَرَةٍ فُجَرَةٌ وَ كُلُّ فُجَرَةٍ كُفَرَةٌ وَ لِكُلِّ غَادِرٍ لِوَاءٌ يُعْرَفُ بِهِ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ اگر نيرنگ ناپسند نبود من زيركترين افراد بودم، ولى هر نيرنگى گناه، و هر گناهى نوعى كفر و انكار است، روز رستاخيز در دست هر حيلهگرى پرچمى است كه با آن شناخته مىشود
وَ اَللَّهِ مَا أُسْتَغْفَلُ بِالْمَكِيدَةِ وَ لاَ أُسْتَغْمَزُ بِالشَّدِيدَةِ به خدا سوگند، من با فريب كارى غافلگير نمىشوم، و با سختگيرى ناتوان نخواهم شد
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.