امام علی (ع) در این خطبه به شخصی به نام «اثرم» (که از خوارج بود) تندی میکند و او را به سکوت دعوت مینماید. ایشان اشاره میکنند که وقتی حق آشکار بود، اثرم کمرنگ و خاموش بود، اما هنگامی که باطل سر برآورد، مانند بزغالهای شاخدار ظاهر شد. این سخن در پاسخ به جملهی «لا حُکمَ إلا لله» (حکم تنها از آنِ خداست) از سوی یکی از خوارج به نام «بُرَیْج بن مُشْهِر طائی» بیان شده است.
متن حاوی لحنی تند و انتقادی است و همچنین نیاز به آگاهی از زمینهی تاریخی و اعتقادی خوارج برای درک کامل آن وجود دارد. این محتوا برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
افشاى نفاق برج بن مسهر الطائي
اُسْكُتْ قَبَحَكَ اَللَّهُ يَا أَثْرَمُ خاموش باش! خدا رويت را زشت گرداند، اى دندان پيشين افتاده
فَوَاللَّهِ لَقَدْ ظَهَرَ اَلْحَقُّ فَكُنْتَ فِيهِ ضَئِيلاً شَخْصُكَ خَفِيّاً صَوْتُكَ حَتَّى إِذَا نَعَرَ اَلْبَاطِلُ نَجَمْتَ نُجُومَ قَرْنِ اَلْمَاعِزِ به خدا سوگند آنگاه كه حق آشكار شد تو ناتوان بودى، و آواز تو آهسته بود و آن هنگام كه باطل بانگ بر آورد، چونان شاخ بز سر بر آوردى
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.