امام علی (ع) در این خطبه به بیان رفتار نیکوی خود با مردم اشاره میکند. ایشان با مهربانی و تلاش فراوان از مردم حمایت کرده، آنها را از ذلت و ستم رها ساخته و از بسیاری از ناپسندیها چشمپوشی نمودهاند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق اخلاقی و اجتماعی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و شناخت نسبی از مفاهیم دینی و تاریخی دارد. همچنین، این متن بیشتر برای کسانی مناسب است که بتوانند از آن در زندگی شخصی و اجتماعی خود الگو بگیرند.
خوشرفتاری حاکم با مردم
وَ لَقَدْ أَحْسَنْتُ جِوَارَكُمْ با شما به نيكويى زندگى كردم
وَ أَحَطْتُ بِجُهْدِي مِنْ وَرَائِكُمْ و به قدر توان از هر سو نگهبانى شما دادم
وَ أَعْتَقْتُكُمْ مِنْ رِبَقِ اَلذُّلِّ وَ حَلَقِ اَلضَّيْمِ و از بندهاى بردگى و ذلّت شما را نجات داده، و از حلقههاى ستم رهايى بخشيدم
شُكْراً مِنِّي لِلْبِرِّ اَلْقَلِيلِ تا سپاسگزارى فراوان من برابر نيكى اندك شما باشد
وَ إِطْرَاقاً عَمَّا أَدْرَكَهُ اَلْبَصَرُ و چشم پوشى از زشتىهاى بسيار شما كه به چشم ديدم و با بدن لمس كردم
وَ شَهِدَهُ اَلْبَدَنُ مِنَ اَلْمُنْكَرِ اَلْكَثِيرِ
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.