این متن از سخنان امام علی(ع) است که به دو بخش اصلی تقسیم می‌شود. بخش اول توصیه به پذیرش عافیت و صبر در برابر بلاهاست و اشاره به عاقبت نیک متقین دارد. بخش دوم به ظلم و فساد بنی‌امیه می‌پردازد و پیش‌بینی می‌کند که آنها حرام‌های الهی را حلال می‌شمرند، عهدها را می‌شکنند و ظلمشان همه‌جا را فرا می‌گیرد تا جایی که مردم یا برای دین یا دنیای خود گریه می‌کنند و یاری‌کردن یکدیگر مانند اطاعت بنده از اربابش می‌شود.
محتوا شامل مفاهیم عمیق دینی، انتقاد سیاسی و تحلیل تاریخی است که درک آن به بلوغ فکری و آگاهی اجتماعی نیاز دارد. همچنین اشاره به ظلم و فساد ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.
ستمگرى و فساد بنى اميه
وَ اَللَّهِ لاَ يَزَالُونَ حَتَّى لاَ يَدَعُوا لِلَّهِ مُحَرَّماً إِلاَّ اِسْتَحَلُّوهُ سوگند به خدا، بنى اميّه چنان به ستمگرى و حكومت ادامه دهند كه حرامى باقى نماند جز آن كه حلال شمارند
وَ لاَ عَقْداً إِلاَّ حَلُّوهُ و پيمانى نمى‌ماند جز آن كه همه را بشكنند
وَ حَتَّى لاَ يَبْقَى بَيْتُ مَدَرٍ وَ لاَ وَبَرٍ و هيچ خيمه و خانه‌اى وجود ندارد
إِلاَّ دَخَلَهُ ظُلْمُهُمْ وَ نَبَا بِهِ سُوءُ رَعْيِهِمْ جز آن كه ستمكارى آنان در آنجا راه يابد، و ظلم و فسادشان مردم را از خانه‌ها كوچ دهد
وَ حَتَّى يَقُومَ اَلْبَاكِيَانِ يَبْكِيَانِ تا آن كه در حكومتشان دو دسته بگريند
بَاكٍ يَبْكِي لِدِينِهِ دسته‌اى براى دين خود كه آن را از دست داده‌اند
وَ بَاكٍ يَبْكِي لِدُنْيَاهُ و دسته‌اى براى دنياى خود كه به آن نرسيده‌اند
وَ حَتَّى تَكُونَ نُصْرَةُ أَحَدِكُمْ مِنْ أَحَدِهِمْ كَنُصْرَةِ اَلْعَبْدِ مِنْ سَيِّدِهِ و يارى خواستن يكى از ديگرى، چون يارى خواستن برده از ارباب خويش است
إِذَا شَهِدَ أَطَاعَهُ كه در حضور ارباب اطاعت دارد
وَ إِذَا غَابَ اِغْتَابَهُ و در غيبت او بدگويى مى‌كند
وَ حَتَّى يَكُونَ أَعْظَمَكُمْ فِيهَا عَنَاءً أَحْسَنُكُمْ بِاللَّهِ ظَنّاً در حكومت بنى اميّه هر كس به خدا اميدوارتر باشد بيش از همه رنج و مصيبت بيند
فَإِنْ أَتَاكُمُ اَللَّهُ بِعَافِيَةٍ فَاقْبَلُوا پس اگر خداوند عافيت و سلامتى بخشيد، قدر شناس باشيد
وَ إِنِ اُبْتُلِيتُمْ فَاصْبِرُوا و اگر به بلا و گرفتارى مبتلا گشتيد شكيبا باشيد
فَإِنَّ اَلْعَاقِبَةَ لِلْمُتَّقِينَ كه سر انجام، پيروزى با پرهيزكاران است
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
