امام علی(ع) در این متن به محمد بن ابیبکر به نیکی یاد میکند و او را فردی محبوب و نزدیک به خود معرفی مینماید. ایشان اشاره میکنند که اگر محمد را به حکومت مصر منصوب میکرد، اجازه نمیداد دشمنان فرصت طلبی کنند. همچنین امام(ع) اشاره میکنند که در ابتدا قصد داشتند هاشم بن عتبه را به حکومت مصر بگمارند. در انتها به شهادت محمد بن ابیبکر در مصر اشاره شده است.
متن حاوی مفاهیم تاریخی و سیاسی است که برای درک کامل آن نیاز به آگاهی از زمینههای تاریخی و بلوغ فکری وجود دارد. همچنین موضوع شهادت ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.
ستایش هاشم بن عتبه برای استانداری مصر
وَ قَدْ أَرَدْتُ تَوْلِيَةَ مِصْرَ هَاشِمَ بْنَ عُتْبَةَ مىخواستم هاشم بن عتبه را فرماندار مصر كنم
وَ لَوْ وَلَّيْتُهُ إِيَّاهَا لَمَّا خَلَّى لَهُمُ اَلْعَرْصَةَ اگر او را انتخاب مىكردم ميدان را براى دشمنان خالى نمىگذارد
وَ لاَ أَنْهَزَهُمُ اَلْفُرْصَةَ و به عمرو عاص و لشكريانش فرصت نمىداد
بِلاَ ذَمٍّ لِمُحَمَّدِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ نه اينكه بخواهم محمد بن ابى بكر را نكوهش كنم
فَلَقَدْ كَانَ إِلَيَّ حَبِيباً كه او مورد علاقه و محبّت من بوده
وَ كَانَ لِي رَبِيباً و در دامنم پرورش يافته بود
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.